Dënimi me vdekje.

[sabah]

Në të shkuarën dënimi me vdekje, nuk ishte ndonjë dukuri e rrallë, humanizmi gjithashtu ishte term i pa njohur për çdo qytetërim të globit. E drejta, në shumicën e rasteve gjykohej dhe merrte formën e saj me mënyrën më çnjerëzore.Çdo njeri i cili ishte dënuar me burgim të përjetshëm, ishte i detyruar të përjetonte çaste nga më të tmerrshmet, saqë edhe më të ‘fuqishmit’ e filmave horror do të ishin të pamundur të fantazonin diçka të tillë. Metodat e ekzekutimit ishin të shumta, edhe pse ndryshonin midis tyre për nga teknika dhe metodat që përdornin. Por, qëllimi ishte vetëm: i dënuari me vdekje duhej të torturohej me mënyrën më çnjerëzore para se ai të largohej nga kjo jetë.
Në vazhdim po ju paraqesim disa nga metodat dhe mënyrat më të tmerrshme të ekzekutimi të së shkuarës.
- Me varje publike:
Në shekullin e 13-të, Britanikët ishin të vendosur që të zhduknin çdo lloj tradhtie në radhët e pushtetarëve. Për këtë, ata kishin krijuar një teknikë diktimi dhe më pas avanconin në ekzekutim publik. I dënuari, duhej të tërhiqej zvarrë deri në vendin e caktuar, ku më pas do të varej. Ai do të varej sa herë të ishte e nevojshme deri sa të arrinte një hap para mbytjes. Më pas, u prisnin testikujt dhe i hapnin barkun, me qëllim që t’i digjnin organet e tij, ndërkohë që i dënuari ishte akoma i gjallë. Jeta i ndërpritej me anë të prerjes së kokës. Më pas trupi i tij pritej më katërsh. Ndërsa mbyllja e këtij dënimi, përfundonte me çdo copë të trupit të ekspozohej në një vend të Britanisë, që të merrnin shembull të tjerët.


-Vdekje me djegie në zjarr:

Teknikat që përdoreshin në këtë rast ekzekutimi, ndryshojnë përsa i përket kohës që i dënuari me vdekje do të digjej i gjallë.
Pasi, zjarri krijohej në mënyrë të atillë, që i dënuari të digjej sa më ngadalë. Zjarri fillonte nga këmbët, deri sa arrinte ta përpinte të tërin.


-Demi i bronztë:

Njëra nga metodat më çnjerëzore u krijua në suedine e lashtë. Bëhet fjalë për një krijesë bronzi, e cila kishte formën e një demi dhe funksiononte si furrë. I dënuari, futej brenda tij dhe priste të ziejë ngadalë. Brenda ‘demit’ kishte gjithashtu disa tuba të posaçëm, të cilët transformonin ulërimat e të dënuarit, duke i njësuar ato me të demit.



-Ushqim për egërsirat:
I dënuari, lihej i lirë brenda një kafazi i cili ishte mbushur plotë me kafshë të egra. Kafshët ishin të stërvitura dhe ushqeheshin vetëm me mish njeriu. Dhe nëse ndonjëri arrinte të shpëtonte me çdo lloj mënyre, gjithmonë kishte një brez të dyte kafshësh të cilat ishin të gatëshme të hanin gjahun e tyre.


-Vdekje mbi “gomarin” Spanjoll:
Njëra prej metodave më të tmerrshme që janë përdorur ndonjëherë, konsiderohet ajo e “gomarit” Spanjoll. I dënuari me vdekje, vendosej mbi një skelë të vogël druri, e cila ngjante me një gomar së bashku me samarin, por samari, ose shala e tij, kishte formë trekëndore. Vendosej i dënuari mbi të dhe në këmbët e tij, lidheshin dhe vareshin pesha të rënda, me qëllim që gjysma e trupit të tij, të palosej deri në shalë.
Ekzekutuesi i tij, kishte kontrollin e plotë të jetës së dënuarit, pasi ishte ai i cili do të zgjidhte se sa peshë do të varej në këmbët e të dënuarit, që ky të vdiste sa me shpejtë, sa më shumë peshë, prosupozonte vdekje të shpejtë, sa më pak peshë vdekje më të tmerrshme, pasi trupi i të dënuarit do të ndahej më dysh.


-Vdekje me sharrim:
I dënuari varej përmbys, dhe varej nga gavilet e këmbës dhe ekzekutuesit fillonin ta sharronin atë, dalë nga dalë deri sa ta ndanin më dysh.


-Me shtrydhje të kokës:I dënuari me vdekje, lidhej dhe vendosej në profil të atillë, sëmbrapthi dhe priste diçka shumë të rëndë që ta shtrydhte.
Vegla shtrydhëse mund të ishte gjithçka, nga një shkëmb i madh deri dhe këmba e një elefanti.



-Me therje të ngadaltë (feta-feta):