Zilja e telefonit nė mėngjes herėt ėshtė gjithnjė e bezdisshme. Vjen papritur, therėse, kėmbėngulėse, qė tė huton. Tė prish qetėsinė dhe tė rrėmben tė tėrin, futet nėn jorgan. Tė shkund nga gjėndja e pėrgjumur, tė nxjerr nga shtrati i ngrohtė, sepse ju smund tė kundėrshtoni, nuk mund ti bėni ballė tingullit kėmbėngulės qė tė kėrkon.



Pėrgjigju me citim
mund ta maresh si te duash nuk eshte e thene ta maresh ne konteksin e pare 
