Kush ishte Hakmarrja per Drejtesi

[King_Arthur]

E shpallur publikisht ne 13 tetor te vitit 1996, u tha se organizata "Hakmarrja per drejtesi" ishte krijuar ne vitin 1994 ne qytetin e Durresit me qellim destabilitetin e vendit. Kontrolle te panumerta ne banesat e te dyshuarve. Arrestime, perndjekje nga 96-a deri ne 2004-n. Seanca e pare gjyqesore ne ngarkim te pjestareve te oganizates "Hakmarrja per Drejtesi" filloi ne 24 dhjetor te vitit 1998 nen drejtimin e gjyqtarit Petrit Kaja. Dhjete te pandehurit iken jashte shtetit qe nga dita qe ata jane arratisur nga burgjet ne vitin 1997. Nisi me 60 arrestimet e para ku nje nga me te bujshmet ishte prangosja e inxhinerit Klement Kolaneci. Kurse kryetari u tha se ishte Orik Shyti, njeri nga djemte e ish-ministrit. Gjithcka pasohet me akuza dhe kunderakuza. Politika flet ne emer te saj. Ndeshkohen te aferm, kusherinj, miq te familjes Shyti. Procesi gjyqesor nis me 11 persona. Familjaret e viktimave "zyrtarisht sipas policia krime te organizates) kerkojne hakmarrje. Besojne se autoret por ndeshkohen. Hakmarrje pa fund. Pas 97-s viktimat e burgut kerkojne drejtesi. Ndjekin hap pas hapi proceset gjyqesore. Arratiset prokurori i pare i ceshtjes. Pas tij edhe te tjere. Procesi vazhdon me rrezimin e provave. Deshmitaret mohojne theniet e 96-s. Emri i organizates rritet cdo dite. Opinioni ushqehet me "bemat" e nje grupi fantazme. Krimet vulosen ne heshtje. Akuzuesit kthehen ne te akuzuar. Kurse viktimat ne heronj. Kudo flitet per te fuqishem, nga zyrat e policise deri tek ato te qeverise.

Ne 2003 zyrtarisht "ringjallet" organizata kriminale. Nisin arrestimet. Ngrihen akuza te reja. Vrasja e forte ne metropol i atribohet njerit per pjestareve te bandes, Altin Arapit. Nisin arratisjet, perndjekjet, pergjimet. Arrestime jashte dhe brenda kufijve. Ndeshkohen njerez te policise, sekuestrohen prona. Kurse titullare te larte te policise, por dhe politikane te fuqishem akuzohen per lidhje me "Hakmarrjen..." Nje mori njerezish nen ndeshkimin e te ashtuquajtures "Hakmarrja per drejtesi"...Deklarohet politika dhe ekzekutivi nis ndeshkimin...

Te akuzuarit

Krimet qe s'u provuan nga drejtesia

1- Vrasja e Bujar Kaloshit 26.07.1996

2- Vrasja e Pirro Koninit 12.04.1995

3- Vrasja e S.Jates 15.12.1993

4- Rrembimi i Erion Nushit 30.10.1995

5- Autobomba tek VEFA ne Tirane 26.02.1996

6- Vjedhja e arkes se kursimeve te lagjes nr.8 02.06.1992

7- Arka e zhdoganimit 09.12.1992

8- Banka e Tiranes 29.01.1993

9- Vjedhja e pistoletes se Demir Lamit 30.06.1993

10- Vjedhja e Suiss Air 17.12.1993

11- Vjedhja e dyte e Swiss Air 17.06.1994

12- Vjedhja e Malev 29.07.1994

13- Vjedhja e Shkumbin Petrol 16.08.1994

14- Vjedhja e IAP 12.10.1994

15- Vjedhja e IAP 07.12.1994

16- Vjedhja e Gjallices Vlore 13.12.1994

17- Vjedhja e argjendarise "Agron" 14.01.1995

18- Vjedhja e Bankes se Vlores 20.01.1995

19- Vjedhja e INSIG 21.02.1995

20- Vjedhja e Adria-s 01.03.1995

21- Vjedhja e Gas Butan 03.03.1995

22- Vjedhja e arkes se sfungjerit 15.06.1995

23- Vjedhja e VEFA-s ne Vlore 21.01.1996

24- Vjedhja e Bankes se Vlores 18.04.1996



"Ringjallja" e organizates

29/10/2003

Starton nje operacion per kapjen e gjithe bandes

30/10/2003

Arrestohet Altin Arapi, akuzohet per vrasjen e shoferit te Sollakut, arrestohet edhe e fejuara e tij, Imelda Tasho

01/11/2003

Belget per Arapin

03/11/2003

"Hakmarrja", pranga oficerit te policise

03/11/2003

Blindohen prokuroret e dosjes "Sina"

11/11/2003

Shkarkohet nga SHISH kusheriri i Orik Shytit

13/11/2003

Hakmarrja, pranga ne gjendjen civile

15/11/2003

Lirohet nga detyra inspektori i SHISH-it

22/11/2003

"Hakmarrja ..." perjashtohen pese drejtues policie

24/11/2003

Deshmia e punonjesve te policise: SHISH ndihmoi hakmarrjen

25/11/2003

"Hakmarrja", gjykata ka shpallur te pavlefshme provat per armet

26/01/2003

Mbrojtja kerkon pafajesi per organizaten "Hakmarrja"

14/02/2003

PD: "Hakmarrja per Drejtesi" ne sherbim te SHISH-it

11/02/2003

Gjykata i jep pafajesi "Hakmarrjes per Drejtesi"

12/02/2003

Prokuroria kundershton vendimin per "Hakmarrjen", nga Gjykata e Tiranes

30/05/2003

Apeli rikthen per gjykim "Hakmarrjen"

22/05/2003

Burgim pa afat per pjestarin e "Hakmarrjes per Drejtesi" Gezim Gjoni

19/06/2003

Gjykata e Larte rrezon rekursin per "Hakmarrjen"

14/01/2004

"Rrjeta e Hekurt" sekuestron diskon e Roland Shytit ne Vlore

20/01/2004

Dosja e diskos se Shytit, ne prokurorine e krimeve te renda

10/02/2004

Prangoset Orik Shyti ne Zvicer

12/02/2004

"Hakmarrja", prokuroria nuk merr ne pyetje Gezim Gjonin

13/02/2004

Xhafa: S'ka pengesa per ekstradimin e Shytit

9/03/2004

"Hakmarrja", tre te kapurit, ne pritje te ekstradimit

25/03/2004

Xhefri per baronet e krimit

29/03/2004

Nuk pranohen shtyrjet e afateve

08/04/2004

Zvicra u mohon azilin politik vellezerve Shyti

06/04/2004

"Hakmarrja", 6 anetare kerkohen nga policia

08/04/2004

"Hakmarrja", shtyhen afatet e paraburgimit

[King_Arthur]

Në Gjykatën e Lartë

Rekurs

Kundër Vendimeve nr.106 Datë, 12.02.2003
të gjykatës së Shkallës së Parë dhe
Nr.252, datë 30.04.2003 të gjykatës së Apelit.



Ankuesit:

Orik Shyti, Leart Shyti, Altin Arapi, Roland Shyti e Dritan Hate, të mbrojtur nga avokati Dylber Mani….

Baza Ligjore: 431 e 432/a i K.Pr.Penale.

Përpara

Gjykatës së Lartë

Tiranë

I nderuar z. Kryetar!

Gjykata e Shkallës së Parë Tiranë, pasi përfundoi hetimin gjyqësor në procedimin penel Nr.1589 ne ngarkim te te pandehurve Orik Shyti, Leart Shyti, Altin Arapi, Nikolin Nevruzi, Gentian Caka, Kreshnik Spahiu, Roland Shyti, Pasho Nevruzi, Gezim Gjoni dhe Dritan Hate, te akuzuar per veprat penale te parashikuara nga nenet:109/2-25, 136-25, 136-25, 139-25, 140-25, 141-25, 230-228, 333, 334, 79/c -28 e 334, dëgjoi konkluzionet Përfundimtare të prokurorisë, që kërkoi kthimin e akteve dhe ato të mbrojtjes, e cila kërkoi deklarimin e të pandehurve të pafajshëm, përfundimisht vendosi pushimin e çështjes dhe rënien e masave të sigurimit të marra ndaj të pandehurve.

Me këtë vendim të gjykatës nuk ishim dakord dhe brenda afatit ligjor e apeluam, duke kërkuar pafajësinë e të akuzuarve për arsye se:

a. Prokuroria nuk solli para gjykatës asnjë dëshmitar që të provonte fajësinë e të pandehurve.

b. Provat shkresore të prokurorisë, ku në dukje mbështetej akuza, rezultuan të falsifikuara, duke sjellë pavlefshmërinë e akteve të mëpasme që vareshin prej tyre, sipas nenit 131 të K.Pr.P.

c. Provat shkresore të falsifikuara, dëshmitë e dëshmitarëve të mbrojtjes dhe ato të disa prej dëshmitarëve të akuzës, veçanërisht të oficerëve të Policisë gjyqësore, që u pyetën në fund të hetimit gjyqësor, provuan në mënyrë të pakundërshtueshme se përfaqësues të organit të procedimit kishin krijuar një depo armësh për qëllime propagandistike, në funksion të fushatës elektorale që u bë për zgjedhjet Vendore më 20 tetor 1996 dhe, pas kësaj, kishin përpiluar procesverbale fiktive për të "provuar ligjërisht" atë që kishin njoftuar se e kishin zbuluar: "organizatën terroriste me qëllime të pastra politike" me emrin "Hakmarrja Shqiptare e Drejtësisë".

Bazën e kërkesës tonë për pafajësi nuk e përbënte thjesht fakti se organi i akuzës nuk i paraqiti gjykatës prova të mjaftueshme për fajësinë, por, mbi të gjitha, se akuza paraqiti prova të falsifikuara, me qëllim që të dënohen njerëz për krime që nuk i kanë kryer.

Gjithashtu, me Apelin tonë, pasi i kërkuam gjykatës të linte në fuqi vendimin e gjykatës së Shkallës së Parë për pjesën që rrëzon kërkesën e prokurorëve për kthimin e akteve, kërkuam, gjithashtu, që: të ndryshonte vendimin për pjesën që deklaron të pavlefshme deklarimet e dëshmitarit Islam Kazazi, pasi një gjë të tillë nuk parashikohet nga ligji dhe nuk u kërkua nga palët; të deklaronte të pavlefshëm aktet procedurale për të cilat gjykata e Shkallës së Parë nuk është shprehur as me vendim të ndërmjemë dhe as në vendimin përfundimtar; të vendoste kthimin e të gjitha vlerave materiale, monetare e shkresore dhe të shprehej për mungesën e lidhjeve të personave në gjykim me emërtimin: organizata kriminale "Hakmarrja për Drejtësi Shqiptare"

Mirëpo, Gjykata e Apelit me vendimin Nr.252, datë 30.04.2003, vendosi prishjen e vendimit të Gjykatës së Shkallës së Parë nr.160, datë 12.02.2003 dhe kthimin e akteve për rigjykim, por me trup tjetër gjykues, i cili "që në fillim të shqyrtimit gjyqësor, duhet të respektojë nenin 377 të K.Pr.Penale, i cili titullohet 'Kalim i akteve prokurorit'...".

Vendimi i gjykatës së Apelit na duket i gabuar për këto arsye:

1. Vendimi i gjykatës së Apelit Tiranë, është marrë në kundërshtim me kërkesat e nenit 377 të K.Pr. Penale. Kolegji Penal i kësaj gjykate ka arritur në përfundimin se Gjykata e Shkallës së Parë "e ka interpretuar gabim nenin 377..., duke e çmuar kërkesën e prokurorit për kalimin e akteve të njëjtë me 'tërheqje akuze'",- shprehet vendimi (f. 7).

2. Kërkesa e organit të Prokurorisë për tërheqjen e materialeve është bërë pasi përfaqësuesit e saj në seancë gjyqësore kishin deklaruar se nuk kishin më prova të tjera për të marrë dhe se ishin dakord të mbyllej hetimi gjyqësor, duke kërkuar një muaj afat për bërjen e konkluzioneve përfundimtare, pra gjykimi me miratim të palëve ka kalur në veprime të parashikuara nga neni 378/1 i K.Pr.P. Pasi u mendua një muaj kohë, prokuroria e ndodhur përpara rrëzimit të akuzave, ndërroi mendje dhe kërkoi tërheqjen e materialeve duke u kthyer mbrapsht në radhë procedurale e duke ju referuar nenit 377 të K.Pr.P., që nuk ia njeh këtë të drejtë prokurorisë por gjykatës. Prokuroria në këtë fazë të veprimeve procedurale gjyqësore, mund të referohej tek kërkesa e parashikuar nga neni 378/5 i K.Pr.P. duke kërkuar riçeljen e hetimit gjyqësor për marrjen e provave të tjera, që ajo pretendon.

Pavarësisht që neni 377 i K.Pr.Penale titullohet: "Kalimi i akteve prokurorit", kuptimin e normës juridike nuk e përcakton titulli, por përmbajtja e saj. Në këtë rast norma juridike është ndërtuar me një paragraf të vetëm dhe me tre alternativa që janë: pafajësia, pushimi i çështjes dhe kalimi i akteve prokurorit. Pra, "kalimi i akteve prokurorit", që përbën edhe titullin, nuk është më shumë se alternativa e tretë. Zbatimi i të tri alternativave nuk kushtëzohet nga titulli, por nga fjalia e parë që është e mënyrës kushtore: "Kur prokurori e tërheq akuzën...".

Nga ana tjetër, vetë alternativa e tretë (kalimi i akteve prokurorit), është e kushtëzuar nga dy alternativat e para, domethënë nga pafajësia dhe pushimi, sepse dispozita shprehet: "...gjykata vendos pafajësinë e të pandehurit ose pushimin e çështjes. Në të kundërt, gjykata vendos kalimin e akteve prokurorit". Pra, në vartësi me gjendjen që janë provat gjykata duhet të shprehet për pafajësi ose pushim të çështjes dhe kur provat nuk e lejojnë të vendosë për njërën nga këto dy alternativa, vendos për alternativën e tretë. Kështu, dispozita është shprehur qartë se për secilën nga të tre alternativat vendos gjykata.

Përveç këtyre, faza në të cilën ndodhej procesi gjyqësor është faza kur ka përfunduar hetimi gjyqësor. Gjykata, në seancën e datës 12.11.2002, e pyeti prokurorin nëse kishte prova të tjera për të paraqitur dhe përgjigja qe mohuese. Kjo pyetje u përsërit për të dyja palët në seancën e datës 22.11.2002 dhe përgjigja ishte se nuk kishte më prova për t'u paraqitur. Prokurori kërkoi një muaj kohë për të paraqitur Konkluzionet Përfundimtare dhe jo për t'u menduar të kërkonte, apo të mos kërkonte kalimin e akteve.

3. Kolegji Penal i gjykatës së Apelit është kontradiktor në arsyetimin e tij sepse, pasi konkludon se vendimi i gjykatës së Shkallës së Parë "nuk mund të bazohet në nenin 387 të K.Pr.Penale...", konstaton se: "Në rastin konkret, përderisa Gjykata e Shkallës së Parë Tiranë, nuk ka arritur në përfundimin se të pandehurit nuk kanë faj, në bazë të nenit 377 të K.Pr.Penale duhet të vendoste kalimin e akteve prokurorisë". Fill pas këtij konstatimi konkludohet për prishjen e vendimit (f.7). Konstatimi i nënvizuar nënkupton, se nëse gjykata e Shkallës së Parë do kishte dhënë pafajësinë, atëherë vendimi i saj nuk do të prishej.

4. Vendimi i gjykatë së Apelit për kthimin e çështjes për rigjykim është marrë në kundërshtim me dispozitat e K.Pr.Penale. Neni 428/ç i K.Pr.Penale, ku ajo mbështet vendimin e saj, parashikon prishjen e vendimit dhe kthimin e akteve gjykatës së shkallës së parë kur nuk janë respektuar procedurat e gjykimit. Të tilla shkelje në këtë rast gjykata nuk ka konstatuar.

5. Gjykata e Apelit nuk është e saktë kur shprehet se "ankimi nga avokatët mbrojtës të të pandehurve nuk duhet të pranohet se është bërë nga ai që nuk është legjitim". Më datën 2 prill 2003 gjykatës ju paraqitën prokurat e të pandehurve Roland Shyti dhe Leart Shyti, të noterizuara përkatësisht më datat 17 dhe 15 mars 2003, ndërsa Apeli ynë mban datën 18 mars 2003. Këto dy prokura plotësonin kërkesat e nenit 420 të K.Pr.Penale dhe ato të vendimit unifikues të Gjykatës së Lartë nr.2, datë 14.10.2002.

Duke pasur parasysh se vendimi i gjykatës së Apelit është marrë në kundërshtim me kërkesat e K.Pr.Penale dhe, nëse do lihej në fuqi, do përbënte një precedent për të fshehur paligjshmërinë e një procesi penal, që ka nisur në mënyrë të paligjshme dhe do krijonte hapësira për të fshehur abuzimet me liritë dhe të drejtat shtetasve, si dhe dështimet e punonjësve të organit procedues, prandaj

Përfundimisht nga Gjykata e Lartë kërkojmë:

1. Prishjen e vendimit të Gjykatës së Apelit, që gabimisht ka vendosur kthimin e çështjes për rigjykim me qëllim që gjykata e Shkallës së Parë t'i kalojë aktet prokurorisë.

2. Lënien në fuqi të vendimit të gjykatës së Shkallës së Parë për pjesën që rrëzon kërkesën e prokurorisë për kthimin e akteve, si kërkesë e pambështetur në ligj.

3. Të deklarohen të pavlefshme aktet procedurale për të cilat gjykata e Shkallës së Parë nuk është shprehur as me vendim të ndërmjemë dhe as në vendimin përfundimtar.

4. Kthimin e të gjitha vlerave materiale, monetare e shkresore që u janë sekuestruar të pandehurve ose familjarëve të tyre gjatë hetimit, të cilat pasqyrohen në listën që u kemi bashkëlidhur konkluzioneve Përfundimtare, paraqitur gjykatës së Shkallës së Parë.

5. Të shprehet për mungesën e lidhjeve të personave në gjykim me të trilluarën organizatë kriminale "Hakmarrja për Drejtësi Shqiptare".

6. Të ndryshohet vendimin e gjykatës së Shkallës së Parë, që gabimisht ka vendosur pushimin e çështjes në bazë të nenit 387 të K.Pr.P. dhe, bazuar në provat e administruara dhe në nenin 388/d të K.Pr.P., të deklarohen të pafajshëm klientët e mbrojtur prej nesh: Orik Shyti, Leart Shyti, Altin Arapi, Roland Shyti, Kreshnik Spahiu, Nikolin Novruzi, Pasho Novruzi, Dritan Hate… për të gjitha akuzat e ngritura ndaj tyre.

Avokatët mbrojtës

[King_Arthur]

[B]Oret e fundit te odisese se “Hakmarrjes”



Me 23 dhjetor, ne oren 10.00 akuza do te shpalle pretencen per anetaret e organizates se quajtur "Hakmarrja per Drejtesi", te gjithe te gjykuar ne mungese, duke i dhene fund procesit me te gjate penal te filluar ne vitin 1996. "Korrieri" ka grumbulluar dhe sjelle ne forme modeste te gjitha etapat e ketij kazusi.

Vrases apo viktima? Per gati 7 vjet me radhe seanca gjyqësore ende nuk eshte bere e mundur qe te qartesohet perfundimisht e verteta e te quajtures banda e "Hakmarrjes per Drejtesi". E goditur pikerisht pak kohe para fillimit te fushates elektorale te vitit 1996 "grupimi" u epitetua nga pushtetare te Partise Demokratike si nje bande kriminale me qellime te caktuara politike. Sipas kesaj akuze kreret e bandes, pinjolle te ish-drejtuesve te strukturave policore te ish-shtetit komunist, kishin vepruar me qellim rrezimin e pushtetit etj. Por pas vitit 1997, me daljen e te arrestuarve nga burgjet dhe botimin e deshmive te tyre, opinioni ishte duke besuar nje variant krej tjeter, qe i afrohej nje manipulimi te te vertetes. Nderkohe ceshtja ne gjykate behet terkuze. Dikur nje grup prokuroresh japin doreheqjen, duke u zevendesuar me te tjere, ndersa akuzat vazhdojne te zbehen. Ne nje moment te tille ka ardhur edhe fundi i gjykimit dhe prokuroret duhet te percaktojne fajtoret dhe shkallen e fajesise se tyre ne nje seance qe eshte fiksuar paraprakisht me 23 dhjetor 2002, ne oren 10.00. Nisur nga nje zhvillim i tille, "Korrieri" sjell per lexuesin nje permbledhje modeste te ecurise se procesit.

Si lindi “Hakmarrja per Drejtesi”

Gjithçka ka filluar më 12 tetor 1996. TVSH i dha opinionit publik pamjet e një magazine të mbushur me armë të tipeve të ndryshme ku binin në sy predha të shumta antitank. Shumëkush mendoi se armët ishin të destinuara për trafikim.

Më 16 tetor 1996, në kulmin e fushatës elektorale të zgjedhjeve për pushtetin vendor të 20 tetorit, ministri i P.Brendshme, Halit Shamata dha një konferencë për shtyp dhe njoftoi se ishte zbuluar një "organizatë terroriste me karakter politik, "Hakmarrja për Drejtësi Shqiptare"", e krijuar në vitin 1992 nga Orik Shyti, djali i Aredin Shytit, "ish-funksionar i lartë i Sigurimit të Shtetit, që është i dënuar për masakrën e 2 Prillit", se në kasafortën e tij, që e mbante "dhëndri i diktatorit, Klement Kolaneci", ishin kapur 1 milion dollarë, se shumica e anëtarëve të organizatës ishte arrestuar, se ata pranonin vetë se kishin vendosur autobombën te Supermarketi i "VEFA"-s, kishin vrarë drejtorin e burgjeve, Bujar Kaloshin, se u ishte kapur plani i një atentati që do kryhenin atë ditë që u arrestuan etj. hollësi, që i përmbante edhe komunikata e shpërndarë për gazetarët, së cilës i bashkëlidhej skema e strukturës organizative. Në këtë datë TVSH transmeton një emision special në të cilin përfshihej konferenca për shtyp, pamje të disa armëve, por sasia e tyre ishte shumë më e vogël nga ato të transmetuara më datën 12 tetor dhe e filmuar në të tjera mjedise; pamje të personave të arrestuar, dy prej të cilëve dëgjoheshin të flisnin se i kishin kryer krimet.

Pas datës së zgjedhjeve zbulimin e madh e mbuloi heshtja. Ndërkohë një gazetar shtie në dorë dhe boton fotokopjen procesverbalit të kontrollit të kasafortës. Sipas procesverbalit në kasafortë ishin gjetur rreth 20 mijë dhrahmi greke dhe asgjë më shumë. Rreth dy muaj më vonë, e njëjta gazetë siguron dhe boton vendimin e gjykatës së faktit për arrestimin në mungesë të Orik Shytit dhe dy-tre personave të tjerë, të cilët nuk akuzoheshin për autobombën dhe për vrasje, por vetëm për vjedhje. Nga shkrimet e botuara bëri përshtypje mosha e vogël e drejtuesit të organaizatës terroriste "Hakmarrja...", në vitin 1992, kur pretendohej se ishte formuar organizata, ai nuk i kishe mbushur 15 vjeç.

Presidenti i Republikës dekoroi me urdhërin e "Shqiponjës" ata që kishin zbuluar "Hakmarrjen...", por në ceremoninë e organizuar nuk u përmend emri i saj.

Në vitin 1997.

Viti 1997, nisin trazirat. Në mars hapja e burgjeve u dha lirinë edhe të arrestuarve të "Hakmarrjes". Në maj të këtij viti Kreshnik Spahiu, një nga të arrestuarit, boton në shtyp rrëfimin e tij ku përshkruante hollësisht dhunën e ushtruar mbi atë dhe të tjerët, pjesëmarrjen e Bashkim Gazidedes dhe Agim Shehut në hetime, torturat që u ishte nënshtruar në vende të fshehta, nga të cilat identifikonte vetëm malin e Dajtit, përpjekjet që bëheshin për ta detyruar të nënshkruante deklarime se ai dhe të tjerët kishin lidhje me udhëheqës të PS, se kishin financuar fushatën e saj elektorale etj.

Disa ditë më vonë shtypi botoi rrëfimin e Leart Shytit që përshkruante dhunën dhe taktikat e përdorura për ta detyruar të pranonte krime që s'i kishte kryer, financimin e PS me qindra mijë dollarë etj. Në këto ditë shtypi botoi një listë me emrat e më shumë se 100 personave të arrestuar, ndaluar, kontrolluar dhe keqtrajtur. Lista përfshinte lidhe fisnore e miqësore të familjes Shyti në Tiranë, Shkodër, Lushnjë, Elbasan dhe Vlorë. Disa nga të arrestuarit dhanë intervista në shtyp, duke përcjellë nëpërmjet tyre situata terrori që ishin krijuar mbi ta dhe familjet e tyre. Shtypi qeveritar dhe organet që akuzoheshin për shkelje të ligjit nuk u kundërpërgjigjen.

Rreth 8 ditë para ditës së zgjedhjeve të përgjithshme të qershorit 1997, Prokuroria e Përgjithshme lëshon një komunikatë, sipas të cilës “përfunduan hetimet kundër Orik Shytit etj. dhe së shpejti çështja do t'i kalojë gjykatës”.

Në dhjetor, familja Shyti kërkon hetim nga Komisioni Parlamentar, që qe ngritur për hetimin e ngjarjeve të vitit 1997, duke i sugjeruar të kërkonte prova që ishin deklaruar publikisht se i ishin kapur organizatës, të tilla si: videokasetat e transmetuara më datën 12 dhe më datën 16 tetor 1996.

[King_Arthur]

Në vitin 1998.

Në muajin maj njihen me materialet e dosjes.

Në muajt pasardhës familjet e të akuzuarve dhe avokatët kërkojnë drejtpërdrejt dhe me letra që çështja të dërgohet në gjyq.

Shtypi nisi të shkruajë duke shtruar pyetjen: pse nuk çohej çështja në gjyq? Pas këtij presioni, avokatëve u krijohen mundësi për të njohur gjithë materialet e çështjes dhe më 14 tetor 1998, z.Alban Kalaja njofton avokatët për mbylljen e hetimeve.

Dosja bashkë me Kërkesën për Gjykim, firmosur nga prokurori Kalaja, i përcillet gjykatës. Kërkesa për Gjykim akuzonte vetëm 11 nga rreth 30 anëtarë të organizatës që qëndruan në burg deri më 13 mars 1997. Për të tjerët çështja ishte pushuar në heshtje. Personat nën akuzë ishin: Orik Shyti, Leart Shyti, djemtë e Aredin Shytit dhe nipat e tij Roland Shyti e Altin Arapi, Kreshnik Spahiu, Enkeled Agaj, Nikolin Novruzi, Pasho Novruzi, Gentjan Caka, Gëzim Gjoni dhe Dritan Hate. Të akuzuar se në bashkëpunim kishin kryer 25 krime të rënda, faktikisht akuzoheshin për të gjitha krimet e rënda që ishin kryer në Shqipëri në periudhën 1992-1996.

Më 24 dhjetor nis procesi gjyqësor.

Në vitin 1999.

Më 8 janar 1999 gjendet prapa malit të Dajtit i vrarë me mjete të forta dhe më pas i djegur brenda makinës së tij Enkeled Agaj, një nga të 11 të akuzuarit. Ishte kthyer nga jashtë shtetit. Hetimet nuk e zbardhën krimin.

Në fund të janarit gjykata e Apelit vendos që z.Kaja të mos e gjykojë çështjen. Shorti i bie gjyqtarit Artur Gaxhi, ky heq dorë, por kryetari i Gjykatës e vlerëson dorëheqjen të pambështetur në ligj.

Procesi nis me leximin e Kërkesës për Gjykim nga prokurori Kalaja dhe Kërkesat Paraprake të mbrojtjes. Mbrojtja kërkon të deklarohen të pavlefshme shumë nga aktet që ndodhen në dosje se, sipa saj, ishin marrë në kundërshtim me ligjin, se ishin të falsifikuara.

Arrestohet nga policia i kërkuari Dritan Hate, një nga anëtarët e organizatës "Hakmarrja..."

Nis pyetja e dëshmitarëve të akuzës. Ndërkohë, vritet së bashku me gruan në një aksident automobilistik një nga dëshmiatarët kyç të mbrojtjes, D. Mata që kishte qenë dhe ishte oficer i policisë.

Përfundojnë pasukses përpjekjet dy vjeçare të palës mbrojtëse për të siguruar videokasetën e transmetuar nga TVSH më datën 12.10.'96. E njëjta përgjigje: "E sollën njerëz të SHIK-ut, u transmetua dhe e morën me vete".

Në vitin 2000.

Seanca e parë e vitit hapet me Memorin nr.2 të mbrojtjes, që denoncon prokurorin Kalaja se po e mbronte çështjen në shtyp dhe jo në sallën e gjyqit. Memoria i kujton prokurorit se ndaj memories së parë duhet të reagonte në sallën e gjyqit, se kishte sulmuar padrejtësisht dëshmitarët e tij, se të akuzuarit dhe familjarët nuk e kishin në edukatë, nuk kishin as arsye të kërcënojnë dëshmitarët, se ai u kishte marrë firmat të akuzuarve nën presion, duke i mbajtur në vende të fshehta në malin e Dajtit etj. Z. Kalaja reagoi duke deklaruar se ai s'i kishte dhënë informacion gazetës, se memoria e mbrojtjes ishte presion që bëhej mbi të dhe se do hidhte në gjyq për shpifje avokatin sepse s'ishte e vërtetë që të pandehurit ishin hetuar në malin e Dajtit. Mbrojtja u kundërpërgjigj se ishte e gatshme që të pranonte të gjitha ato që dëshmitarët kishin thënë gjatë hetimit paraprak dhe i kërkoi prokurorit të lexonte procesverbalet e dëshmitarëve. (Kjo lëvizje e mbrojtjes ishte e pashembullt, tërësisht në dëm të saj, por prokurori nuk e shfrytëzoi).

Më datën 19 maj familja Shyti ankohet tek prokurori i Tiranës z.Thoma Jano dhe i kërkon që "le ta mbrojë akuzën z. Andrea Thomallari, që ka kryer shumicën e veprimeve hetimore" kur z. Kalaja ka arsye që e pengojnë të marrë pjesë në gjyq. Pasi qëndroi një vit në burg, Dritan Hate u lirua me vendim të Gjykatës së Lartë. Më 27 shtator, dëshmitari P. Gjini, një nga të arrestuarit si pjesëmarrës në organizatë, i keqtrajtuar, nuk di pse është mbajtur 5 muaj në burg. Dëshmitari F.Dunga, ish-roja i Supermarketit "VEFA" deklaroi se asnjëri nga të paraqiturit për njohje nuk është personi që la makinën-bombë. Në seancën e datës 6 tetor, dëshmitari G. Kadria deklaroi se kishte komunikuar me vrasësit e Kaloshit pak para se të kryenin krimin, ishte thirrur nga z.Kalaja në Komisariatin nr. 2 të policisë dhe aty shefi i komisariatit i kishte ofruar 10 milion lekë po t'i vinte gishtin një të arrestuari.

Në datën 12 dhjetor seanca shtyhet se prokurori Kalaja ishte i sëmurë. Kështu u tha nga prokuroria e rrethit. Më datën 14 dhjetor merret vesh se Kalaja ka ikur nga Shqipëria. Familja Shyti i dërgon letër në shtëpi z.Kalaja dhe i kërkon të kthehet për të mbrojtur akuzat para gjykatës, në të kundërt është ai që ka kryer krim ndaj tyre dhe jo shteti për arsye politike. Letra i dorëzohet të atit po atë ditë, por Kalaja nuk kthehet, familjarët nuk dorëzojnë as çelsat e kasafortës. 20 dhjetor familja Shyti i shkruan Prokurorit të Përgjithshëm, duke e denoncuar Kalanë si përgjegjës për pasojat që u kanë ardhur.

Në vitin 2001.

Më 22 shkurt 2001 gjykimi rifillon. Akuzat mbrohen nga z.Thomallari.

Në fillim të muajit mars u mor vesh se edhe Thomallari ishte larguar jashtë shtetit.

Në fund të muajt hidhet shorti. Prokurorët Nakuçi e Papa filluan të përfaqësojnë akuzën në gjykatë.

Në seancën e datës 29 qershorit përfundoi leximi i shpjegimeve të gjithë dëshmitarëve të akuzës. Absolutisht asnjë nga këta dëshmitarë nuk dha ndonjë provë apo argument për të akuzuarit.

Në seancat që pasuan prokurorët nisën nga paraqitja e provave shkresore. Kjo fazë kërkoi shumë seanca. U shqyrtuan qindra prova shkresore që ndodheshin afërsisht në 3000 faqe.

Akuza paraqiti disa prova shkencore, akte ekspertimi, kryesisht balistike. Disa konkluzione janë deklaruar disa ditë e deri disa muaj përpara se objektet e ekspertimit (dy pistoleta që pretendohet se kanë shtirë në vrasjen e Kaloshit, predha etj.) të mbërrinin në Laboratorin Qendror të Kriminalistikës (LQK); se pas arrestimit të të pandehurëve janë ndryshuar disa konkluzione të dhëna më parë.

Megjithëse prokurorët s'reshtën së foluri në favor të akteve që paraqitën, pothuajse gjithnjë ishin në vështirësi.

Në vitin 2002.

Në seanca e datës 16.01.02 fillon pyetja e dëshmitarëve të mbrojtjes. Lista përmban 40 persona, 3 ishin punonjës të policisë që kishin firmat në procesverbale që pasqyronin prova të rëndësishme kundër të akuzuarve, ndërsa shumë nga të tjerët kishin qenë të arrestuar dhe të ndaluar në një kohë me të pandehurit dhe për të njëjtat akuza. Nga këta 13 përmenden nga Kërkesa për Gjykim si burim prove dhe përfaqësuesi i akuzës nuk i kishte përfshirë në listën e dëshmitarëve që i kishte paraqitur gjykatës.

Dëshmitarët akuzës provuan:

a)Se apartamenti i Z.Sinës, pas arrestimit të E.Agajt që e kishte marrë me qira, ishte shndërruar në depo armësh nga njerëz të SHIK-ut.

b)Se në apartamentin e Z.Sinës, të marrë me qira nga E.Agaj, nuk ishin bërë këqyrje dhe kontrolle.

c)Se çiftja e Orik Shytit, bashkë me lejen, që gjenden të fiksuara në procesverbalin e kontrollit të apartamentit të Z.Sinës, është marrë në banesën e tij pa procesverbal.

Ç)Se të pandehurit janë keqtrajtuar dhe torturuar jashtë vendit të përcaktuar me ligj, në vende të fshehta.

Në seancën e datës 15 mars, babai i Enkeled Agajt, Myrtezai, pasi iu përgjigj pyetjeve, i dorëzoi gjykatës dorëshkrimin me 12 faqe të lëna nga Enkeledi, ku përshkruhen hollësisht dhuna e ushtruar mbi të etj. fakte për mbrojtjen.

Në seancat e 13 e 22 majit dhe në atë të 3 qershorit u pyetën dëshmitarët e kërkuar nga prokuroria, të cilët kishin firmat në procesverbalet e kontrolleve, këqyrjes dhe sekuestrimit të apartamentit të Z.Sinës. Këta deklarojnë se ishin shpërblyer për firmat që kishin hedhur.

Më 27 korrik gjykata dëgjon ekspertët që kishte ngarkuar për ekspertimin e firmave që ndodheshin në procesverbalet e kontrolleve dhe këqyrjes së banesës së Z.Sinës. Konkluzionet vërtetuan se vetëm dy punonjësve të policisë u ishin falsifikuar firmat, firmat e tjera ishin origjinale. Më 31 tetor gjykata pyet të akuzuarin Dritan Hate.

Më 12 nëntor mbrojtja me anën e një Kërkese të Posaçme kërkoi të administroheshin disa dokumente si Komunikatën e ministrit të P.Brendshme, shpërndarë për shtyp më 16.10.'96, videokasetën me emisionin special të transmetuar në të njëjtën datë nga TVSH dhe disa dokumente të tjera duke argumentuar shkaqet pse i paraqiste. Provat u pranuan nga gjykata.

Më 22 nëntor, pasi nga trupi gjykues u pa videokaseta me emisionin special të transmetuar nga TVSH më 16 tetor 1996, hetimi gjyqësor përfundoi. Prokurorët kërkuan një muaj kohë për të dhënë Konkluzionet Përfundimtare".

[King_Arthur]

Lista e të arrestuarve
si anëtarë të së ashtuquajturës “Hakmarrja...”



Nr.R
Emri e mbiemri
Vendbanimi

1
Leart Shyti
Tiranë

2
Orik Shyti
Tiranë

3
Kreshnik Spahiu
Tiranë

4
Altin Arapi
Vlorë

5
Enkeled Agaj
Tiranë

6
Roland Shyti
Lushnjë

7
Gëzim Gjoni
Tiranë

8
Nikolin Novruzi
Vlorë

9
Pasho Novruzi
Vlorë

10
Gentian Caka
Elbasan

11
Dritan Hate
Vlorë



12
Luan Pobrati
Tiranë

13
Klement Kolaneci
Tiranë

14
Lulzim Kolaneci
Tiranë

15
Paulin Gjini
Tiranë

16
Edmond Kasmi
Tiranë

17
Florian Osmanlliu
Tiranë

18
Vullnet Spahiu
Tiranë

19
Alban Zajmi
Tiranë

20
Isamedin Pobrati
Elbasan

21
Sherif Kubazaqi
Shkodër

22
Ardian Kubazaqi
Shkodër

23
Robert Kallajxhi
Lushnjë

24
Genci Peza
Lushnjë

25
Gramoz Hatia
Lushnjë

26
Kastriot Kame
Ballsh

27
Adhurim Bejo (Beqiri)
Vlorë

28
Gëzim Sokoli
Vlorë

29
Gjon Liçi
Tepelenë

30
Arten Ramo (Ramosaço)
Vlorë


Te dhenat jane marre nga Web : Hakmarrja për Drejtësi, një sajesë e politikës (www.hakmarrja.com)